+++++ English below +++++ Alttaki türkçe +++++

WIR MACHEN DRUCK – 5 Wochen vor der Bundestagswahl!

 
Am 21. August werden wir an so vielen Orten wie möglich mit unseren Forderungen sichtbar. Von Freiburg bis Hamburg, von Leipzig bis Hagen. Dafür brauchen wir eure Unterstützung! Habt ihr Lust in eurer Umgebung aktiv zu werden und euch für soziale Gerechtigkeit und Umverteilung von oben nach unten einzusetzen? Schreibt uns einfach eine Email: werhatdergibt (at) riseup.net


WIR KÖNNEN UNS DIE REICHEN NICHT MEHR LEISTEN – Unser Aufruf

 

Ein Anwesen auf den Bahamas, Bermudas oder auf Saint-Bathélemy? Soll ich meine Milliarden lieber nach Malta oder Luxemburg verschieben? Welche Lobbyorganisation schützt mein Vermögen am besten und soll ich meinen Anteil an Deutsche Wohnen verkaufen?

Kommt dir bekannt vor? Uns auch nicht!
Unsere Lebensrealität dreht sich nicht um Privatjets, Steueroasen und Machtsicherung. Reiche können sich solche Fragen stellen, weil wir für sie arbeiten gehen. Wir erwirtschaften ihr Vermögen in Fabriken und Büros, die ihnen gehören. Wir zahlen horrende Mieten in Wohnungen, mit denen sie ihren Besitz vergrößern. Bei Stange gehalten werden wir mit der Erzählung, dass wir alle den Aufstieg schaffen können, dass Leistung sich bezahlt macht; es käme nur auf dich selber an, auf deinen Fleiß und deine Disziplin. Und schon finden wir uns in dem Zwang wieder, für die Onkel-Dagobert-Fantasien Anderer zu ackern – um zu überleben.

Warum ist das so?
Erst kürzlich haben Wissenschaftler*innen mathematisch bewiesen, dass soziale Ungleichheit in unserem jetzigen – vermeintlich stabilen – Wirtschaftssystem unausweichlich ist. Selbst wenn am Anfang alle Menschen gleich reich wären, so würde sich das Vermögen innerhalb absehbarer Zeit auf sehr wenige Personen konzentrieren – ein globaler Vermögensfluss von riesigem Ausmaß. In Deutschland besitzen aktuell 45 Hyperreiche so viel wie die ärmere Hälfte der Bevölkerung.

Anstatt dieser Realität entgegenzuwirken, bevorteilt die Politik Reiche: Vermögen werden nicht effektiv besteuert und Steuertrickser*innen geschützt. Die fehlenden Einnahmen werden bei der breiten Bevölkerung abgesahnt. Wir alle müssen mehr Steuern zahlen und leiden unter den Kürzungen der Ausgaben für das Gemeinwohl. Die Regeln im Kapitalismus-Game sind offensichtlich: immer von arm zu reich.
 
Die Konsequenzen treffen uns hart. In den Städten explodieren die Mieten, weil unser Zuhause nicht nur Wohnraum ist, sondern Anlageobjekt von Wohnungskonzernen und deren Aktionär*innen. So wandert ein wachsender Teil unseres Gehalts in die unbesteuerten Taschen einiger Weniger. Letztlich sehen wir dabei zu, wie sich unsere Viertel durch Verdrängung zunehmend in Rückzugsorte für Reiche verwandeln.
 
Auch mit der Klimakatastrophe stehen wir vor einer existenziellen Bedrohung bei der die soziale Ungleichheit ihr Übriges tut: Ein Großteil der deutschen CO2-Emissionen geht auf das Konto der Reichen, wie aktuelle Studien belegen. Während die Folgen der Erderhitzung wie Sturmfluten, Dürreperioden und Überschwemmungen vor allem die Ärmsten der Welt treffen, haben die Reichen genug Cash um sich dem Klimawandel problemlos anzupassen. Wenn das Ferienhaus auf Sylt untergeht, kann immer noch im Luxusanwesen im Alpenvorland entspannt werden. Anstatt der Klimakatastrophe mit effektiven Maßnahmen zu begegnen, handelt die Politik weiter im Interesse klimaschädlicher Konzerne und der Reichen. Sie schmückt sich mit Scheinlösungen – wie einem viel zu späten Kohleausstieg – und tritt damit die Freiheitsrechte zukünftiger Generationen mit Füßen.
 
Zudem leiden besonders diejenigen von uns, die schon massive Benachteiligungen durch rassistische, sexistische oder andere Arten der Diskriminierung erfahren. Egal, ob an der Kasse oder auf dem Feld, ob als Fahrradkurier*in oder Reinigungskraft: Die Ausbeutung erweist sich dort besonders ergiebig, wo sie auf die Not gesellschaftlich Benachteiligter trifft. Da hilft auch kein Diversity-Anstrich.
 
Die Pandemie hat soziale Ungleichheiten weiter verstärkt. Menschen wurden an ihre Belastungsgrenzen getrieben und in Existenznot gebracht. Auf die größten Haufen wurde aber weiter geschissen: Das Vermögen der deutschen Milliardär*innen wuchs um 22%, das sind satte 100 Milliarden Euro. Klar ist auch, dass die kommende Regierung unter dem selbstauferlegten Zwang der Schuldenbremse auf Geldsuche gehen wird. Es ist zu befürchten, dass wir für die milliardenschwere Corona-Rechnung zahlen sollen. Entsprechende Vorstöße, beispielsweise Diskussionen über die Anhebung des Renteneintrittsalters sowie die Kürzung der Mütterrente, hat es schon gegeben. Aber da machen wir nicht mit. Wir lassen uns nicht länger ignorieren, denn:
 
Wir können uns die Reichen und ihren exzessiven Lebensstil nicht mehr leisten!
 
So wenig wie die Corona-Gesundheitskrise, ist die soziale Krise überwunden. Der Welt der Reichen, in der nur Wenige profitieren, stellen wir unsere Welt der Vielen entgegen: der Angestellten und Arbeiter*innen, der Prekären, der Migrant*innen, der Illegalisierten und Marginalisierten, der Queers, der Studierenden und Rentner*innen, der Be_hinderten, der Überflüssigen, der Freaks und Künstler*innen. Wir sind Klasse.
 

Holen wir uns, was uns zusteht – laut, schrill, bunt und wild!

++++++++++++++++++++++

 

WE’RE UPPING THE ANTE – 5 weeks before the federal elections!


On 21 August we will make our demands heard in as many places as possible. From Freiburg to Hamburg, from Leipzig to Hagen. And that’s why we need your support. Would you like to become active right where you live in order to take a firm stand for social justice and the redistribution of wealth from the top to the bottom? Get in touch via: werhatdergibt (at) riseup.net

WE CANNOT AFFORD THE RICH ANY LONGER – Our call to action


A mansion in the Bahamas, Bermuda or Saint-Bathélemy? Should I keep my billions in Malta or Luxembourg? Which lobby group protects my assets best and should I sell my shares in Deutsche Wohnen?

Sounds familiar to you? It doesn’t to us either.
Our lives do not revolve around private jets, tax havens and securing power. The rich can ask such questions because we go to work for them. We produce their wealth in factories and offices that they own. We pay outrageous rents in flats that they use to increase their wealth. We are kept in line with the narrative that we can all succeed, that hard work pays off; it all depends on you, on your diligence and discipline. And thus, we find ourselves forced to toil for the Uncle Scrooge fantasies of others – in order to survive.

Why is that?
Only recently, scientists have mathematically proved that social inequality is inevitable in our current – supposedly stable – economic system. Even if all people were equally rich at the beginning, within the foreseeable future wealth would be concentrated in very few people – a global flow of wealth at a massive scale. In Germany, 45 hyper-rich individuals currently own as much as the poorer half of the population.

Instead of counteracting this reality, politicians favour the rich. Wealth is not taxed effectively and tax dodgers are protected. The missing revenue is siphoned off from the general population. We all have to pay more taxes and suffer from cuts in spending for public goods. The rules of Capitalism’s favourite game are obvious: take from the poor and give to the rich.

The consequences are dire. In urban areas, rents are skyrocketing because our homes are not just living space, but investment property for housing corporations and their shareholders. Thus, an increasing part of our salary goes into the untaxed pockets of the few. At the end of the day, thanks to gentrification we are watching our neighbourhoods increasingly turn into retreats for the rich.

With regard to the ongoing climate catastrophe, we are also facing an existential threat in which social inequality plays a part: the lion’s share of Germany’s CO2 emissions is caused by the rich, as shown by recent studies. While the consequences of global warming such as storm tides, droughts and floods mainly affect the world’s poorest, the rich have enough dosh to easily adapt to climate change. If your Sylt holiday home goes under, just hang out in your luxury property in the foothills of the Alps. Instead of tackling the climate catastrophe with effective measures, politicians continue to act in the interests of climate-damaging corporations and the rich. They are trying to make themselves look good by presenting pseudo-solutions – such as a coal phase-out which can only be described as too little, too late – they could not care less about the rights of future generations.

What’s more, those of us who already experience massive disadvantages through racist, sexist or other types of discrimination suffer the most. Whether at the till or out in the field, whether as a bicycle courier or a cleaner: exploitation proves particularly effective with the socially disadvantaged. No amount of diversity advertising will remedy this.

The pandemic has further exacerbated social inequality. On the one hand people were pushed to their breaking point and forced into existential hardship. On the other hand, the biggest heaps were shat on some more. The assets of German billionaires grew by 22%, that’s a cool 100 billion euros. It is also clear that the coming government will go in search of money under the self-imposed obligation of not incurring new debt. It is not unlikely that we will be asked to foot the billion-euro COVID bill. There have already been corresponding moves, such as discussions on raising the retirement age and lowering maternity pensions. But we are not going along with this. We will no longer be ignored, because:

We can no longer afford the rich and their lavish lifestyles!

The social crisis remains as unsolved as the COVID-19 crisis. We oppose the world of the rich that only benefits the few, with our world of the many: the employees and workers, the precarious, the migrants, the illegalised and marginalised, the queers, the students and pensioners, the disabled, the superfluous, the freaks and artists. We will rise up as one class.

Let’s go and get what’s ours already – with some loud, shrill, colourful and wild protests!

++++++++++++++++++++++

BASKI YAPIYORUZ – Ulusal seçimlere 5 hafta kala!


21 Ağustos’ta mümkün olduğunca çok yerde taleplerimizle görünür olacağız. Freiburg’dan Hamburg’a, Leipzig’den Hagen’e. Desteğine ihtiyacımız var! Bölgenizde aktif olmak ve tepeden tırnağa sosyal adalet ve yeniden dağıtım için ayağa kalkmak ister misiniz? Bize bir e-posta göndermeniz yeterli: werhatdergibt (at) riseup.net

ZENGİNLERE ARTIK TAHAMMÜLÜMÜZ YOK! – Çağrımız


Bahamalar, Bermuda veya Saint-Bathélemy’de bir mülk mü? Milyarlarım Malta’ya mı yoksa Lüksemburg’a mı taşımalıyım? Hangi lobi kuruluşu varlıklarımı en iyi korur yahut Deutsche Wohnen’deki payımı satmalı mıyım?

Tanıdık geliyor mu? Bize de gelmiyor!
Hayatımızın gerçekliği özel jetler, vergi cennetleri ve gücü güvence altına almak etrafında dönmüyor. Zenginler kendilerine böyle sorular sorabilir çünkü biz onlar için çalışıyoruz. Servetlerini kendilerine ait fabrikalarda ve ofislerde üretiyoruz. Mülklerini artırmak için kullandıkları apartmanlara korkunç kiralar ödüyoruz. Hepimiz merdiveni tırmanabileceğimiz, bir gün performansımızın karşılığını alacağımız hikayelere bağlı kalıyoruz; bu sadece kendinize, çalışkanlığınıza ve disiplininize bağlıdır. Ve şimdiden kendimizi başkalarının Varyemez Amca fantezileri için – hayatta kalabilmek için – çabalamak zorunda buluyoruz.

Bu neden böyle?
Henüz son zamanlarda bilim adamları, mevcut – sözde istikrarlı – ekonomik sistemimizde sosyal eşitsizliğin kaçınılmaz olduğunu matematiksel olarak kanıtladılar. Başlangıçta tüm insanlar eşit derecede zengin olsa bile, servet öngörülebilir gelecekte çok az insan arasında yoğunlaşacaktır – muazzam oranlarda küresel bir servet akışı. Almanya’da, 45 hiper zengin insan, şu anda nüfusun daha fakir yarısı kadar mülke sahip.

Politikacılar bu gerçeği ortadan kaldırmak yerine zenginleri tercih ediyor: Servet etkin bir şekilde vergilendirilmiyor ve vergi kaçakçıları korunuyor. Kayıp gelir, geniş nüfustan savruluyor. Hepimiz daha fazla vergi ödemek ve kamu yararı için yapılan harcamalardaki kesintilerden muzdarip olmak zorundayız. Kapitalizm oyunundaki kurallar açıktır: her zaman fakirden zengine.

Sonuçlar bizi çok etkiledi. Şehirlerde kiralar patlıyor çünkü evlerimiz sadece yaşam alanı değil, aynı zamanda konut şirketlerinin ve hissedarlarının yatırım nesneleri. Bu şekilde, ücretlerimizin giderek artan bir kısmı, birkaç kişinin vergilendirilmemiş ceplerine gidiyor. Nihayetinde, mahallelerimizin yerinden edilme yoluyla zenginler için inzivaya dönüşmesini izliyoruz.

İklim felaketiyle birlikte, sosyal eşitsizliğin üzerine düşeni yaptığı varoluşsal bir tehditle de karşı karşıyayız: Son çalışmaların gösterdiği gibi, Almanya’nın CO2 emisyonlarının büyük bir kısmı zenginlere atfedilebilir. Küresel ısınmanın fırtına dalgaları, kuraklık ve sel gibi sonuçları öncelikle dünyanın en yoksullarını etkilerken, zenginlerin iklim değişikliğine kolayca uyum sağlamak için yeterli parası var. Sylt adasındaki tatil evi çökse de Alplerin eteklerinde lüks bir mülkte dinlenmek bir zengin için hala mümkün. Politikacılar, iklim felaketine etkili önlemlerle karşı koymak yerine, iklime zarar veren şirketlerin ve zenginlerin çıkarları doğrultusunda hareket etmeye devam ediyor. Kendilerini sahte çözümlerle süslüyorlar – kömürün yürürlülükten çok geç olan çıkışı gibi – ve böylece gelecek nesillerin medeni haklarını ayaklar altına alıyorlar.

Ayrıca, ırkçı, cinsiyetçi veya diğer ayrımcılık türleriyle zaten büyük dezavantajlar yaşayanlarımız özellikle acı çekiyor. İster yazarkasada ister tarlada, ister bisikletli kurye ister temizlikçi olarak olsun: sömürü, özellikle sosyal açıdan dezavantajlı kişilerin durumuyla karşılaştığında verimli olur. Çeşitliliğin resmini çizmek, hiçbir şekilde yardımcı olamaz.

Salgın, sosyal eşitsizlikleri daha da güçlendirdi. İnsanlar kırılma noktasına itildi ve yoksullaştırıldı. Ancak en büyük yığınlar parçalanmaya devam etti: Alman milyarderlerin servetleri %22, yani 100 milyar avro büyüdü. Ayrıca, gelecek hükümetin borç freninin kendi kendine dayattığı kısıtlama altında para arayışına gireceği de açıktır. Milyar avroluk Corona faturasını ödememizin isteneceğinden korkmalıyız. Halihazırda buna uygun hamleler olmuştur, örneğin emeklilik yaşının yükseltilmesi ve analık aylığının kesilmesiyle ilgili tartışmalar. Ama biz buna katılmıyoruz. Artık göz ardı edilmeyeceğiz, çünkü:

Artık zenginlere ve onların aşırı yaşam tarzlarına tahammülümüz yok!

En az Corona sağlık krizi kadar, sosyal kriz de aşılır. Sadece birkaç kişinin kâr ettiği zenginlerin dünyasına, çoğunluğumuzun dünyasıyla karşı çıkıyoruz: çalışanlar ve işçiler, güvencesizler, göçmenler, yasadışı ve marjinalleştirilmişler, queerler, öğrenciler ve emekliler, engelliler, evsizler, ucubeler ve sanatçılar. Biz sınıfız.

Haydi hak ettiğimizi alalım – yüksek sesle, tiz, renkli ve vahşi!